دانشگاه قم آموزه‌های حقوق کیفری کشورهای اسلامی 3041-9964 2 1 2025 03 21 Counselling and Procuring Moharebeh in Iranian Criminal Law and Islamic Jurisprudence معاونت در محاربه در حقوق کیفری ایران و فقه اسلامی 91 110 3293 10.22091/dclic.2025.11682.1038 FA ابوالفتح خالقی استاد گروه حقوق کیفری و جرم شناسیِ دانشکده حقوق دانشگاه قم، ایران، قم 0000-0002-0518-8204 محمد یاری دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسیِ دانشکده حقوق دانشگاه قم، ایران، قم 0009-0002-5597-1309 Journal Article 2024 11 18 <em>Moharebeh</em>, as a crime against public security, is criminalized in Iranian criminal law under Article 279 of the Islamic Penal Code. From the Islamic jurisprudence perspective, <em>Moharebeh</em>, as one the <em>Hodod </em>(prescribed punishments), is derived from Verse 33 of <em>Surah Al-Ma'idah</em>. Counselling and procuring <em>Moharebeh</em> refers to Assistance and cooperation in revealing or drawing a weapon to make fear and terror in society، thereby causing harm to people. The question of counselling and procuring <em>Moharebeh</em> will encompass various forms of assistance and cooperation with the principal offender that is carried out with the intention of harming life, property, or honor, or intimidating the public. Therefore, counselling and procuring <em>Moharebeh</em> is an act committed with the intention of assisting someone who intends to harm the lives, property, or honor of the people, or to intimidate them by drawing a weapon in society. The actus reus of counselling and procuring <em>Moharebeh</em> can be inferred from the samples included in Article 126 of the Islamic Penal Code. The mens rea of counselling and procuring also includes knowledge and intent regarding the commission of the acts mentioned in this article. Given the derivative nature of the punishment for an accessory, as a general criterion, the main question in this research is whether this criterion is applicable to <em>Hodod</em> crimes, such as <em>Moharebeh</em>. The findings of this research reveal that in the Iranian criminal system، determining the derivative punishment for counselling and procuring <em>Moharebeh</em> in cases where the perpetrator is sentenced to crucifixion، banishment or amputation, is fraught with ambiguity, lack of legal provision, or legal deficiency. <span lang="FA">محاربه به‌عنوان یکی از جرائم علیه امنیت عمومی در حقوق کیفری ایران، بر اساس ماده 279 قانون مجازات اسلامی جرم‌انگاری شده است. از منظر فقه اسلام، محاربه به‌عنوان یکی از حدود از مضمون آیه ۳۳ سوره مبارکه مائده نشئت گرفته است. معاونت در محاربه به معنای مساعدت و همکاری در آشکارسازی یا تجرید سلاح به‌منظور ایجاد ترس و وحشت در جامعه است که باعث صدمه به مردم می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">شود. موضوع معاونت در محاربه اقسام متنوعی از مساعدت و همراهی با مباشر خواهد بود که به قصد آسیب به جان، مال یا ناموس یا ارعاب عموم مردم انجام می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">شود. ازاین‌رو، معاونت در محاربه رفتاری است که با هدف کمک به شخصی که قصد صدمه به جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آن‌ها با کشیدن اسلحه در جامعه دارد، محقق می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">شود. رکن مادی معاونت در محاربه از مصادیق مندرج در ماده 126 قانون مجازات اسلامی قابل استنباط است. رکن روانی معاونت نیز شامل علم و عمد در ارتکاب مصادیق مذکور در همین ماده است. نظر به عاریتی بودن مجازات معاون به‌عنوان یک معیار کلی، مسئله اساسی این تحقیق آن است که آیا این ملاک در جرائم حدی ازجمله جرم محاربه قابل تعمیم است؟ دستاورد پژوهشی و نتیجه بررسی در این تحقیق آشکار می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">سازد که در سیستم کیفری ایران، تعیین کیفر عاریتی معاونت در محاربه در فرض مجازات صلب، نفی بلد یا قطع عضو برای مباشر با ابهام، فقدان نص یا نقص قانون مواجه است. </span> https://dclic.qom.ac.ir/article_3293_7c32696ccf29bd4e3f1f6d1b0cc302d7.pdf